نام علمی: Panthera tigris
نام عمومی: Tiger ( ببر )
این نام از یک واژه یونانی به نام " tigris " گرفته شده که آن هم اقتباسی است از واژه پارسی " تیر " به معنای پیکان که البته علت نامگذاری به سرعت حیوان برمی گردد و نیز به نام رودخانه ای موسوم به Tigris که از کوه های ترکیه به طرف عراق در جریان است.
خانواده: Felidae
زیستگاه اصلی : بخش های شرقی و جنوبی آسیا ؛ روسیه ، سیبری ، ایران ، افغانستان ، هند ، چین و آسیای جنوب شرقی شامل جزایر اندونزی.

وضعیت بدنی: ببرها در بین 4 گربه سان بزرگ (ببر,شیر,پلنگ و جگوار ) ، حائز رتبه اول از نظر جثه و قدرت هستند. به علاوه آنچه که به شناسایی آنها کمک بسیاری می کند ، طرح متفاوت پوست بدنشان است. نوارهای عمودی تیره که خزی به رنگ سفید تا نارنجی متمایل به قرمز را پوشش داده اند . خز ببرها، در زیر بدن ، روشن تر است.
وزن: بیش از 660 پوند / 300 کیلوگرم وزن پیدا خواهند کرد.

طول بدن: این گربه سانان بزرگ ؛ غالبا" طولی بالغ بر 13 فیت / 4 متر پیدا می کنند ( طول بدن + دم )
ارتفاع: بلندی بدنشان از زمین تا شانه ها به 41.3 اینچ / 1.05 متر می رسد.
وضعیت زندگی: ببرها ،پستاندارانی قلمرو طلب هستند و عموما" به تنهایی زندگی می کنند. از بین 9 زیرگونه شناخته شده از ببرهای امروزی ، 3 تا منقرض شده اند و 6 تای دیگر در معرض انقراض هستند و حتی برخی در وضعیت بحرانی به سر می برند.


شکار و تغذیه: در وحش، ببرها عموما" از پستانداران در اندازه های بزرگ و متوسط ، تغذیه می کنند. گوزن های یالدار آسیایی ، گاو های وحشی ، بوفالو های اهلی و گراز های وحشی از شکارهای مورد علاقه ببرها در هندوستان هستند.گاهی حتی پلنگها,مارهای پیتون ، خرس های تنبل و کروکدیل ها، شکار ببرها می شوند. در سیبری ، گوزن های شمالی ، گرازهای وحشی ، آهوانی معروف به آهوان ژاپنی ، گوزن های کوچک آسیایی و اروپایی و آهوان ختن ، شکار این گربه بزرگ می شوند. در سوماترا ، آهوان یالدار ، گرازهای وحشی و خوک های خرطوم دراز مالایایی معروف به تاپیر ، طعمه ببرها می گردند.
در سه تا چهار سالگی ، ببرها به بلوغ می رسند و برای جفت یابی آماده می شوند. ماده ها ، قلمرو خود را در نزدیکی قلمرو مادرشان انتخاب می کنند و این درحالیست که نرها تمایل دارند برای پیدا کردن قلمرو مناسب به جستجو بپردازند و حتی با نرهای دیگر درگیر شوند. دوران بارداری ماده 16 هفته به طول می انجامد و در نهایت بین 3 تا 4 توله متولد خواهند شد که هر کدام حدود 1 کیلوگرم وزن دارند. ماده به تنهایی توله هایش را بزرگ می کند چرا که امکان دارد ببر نر، آنها را از بین ببرد . علت این کار نر این است که تا زمانیکه توله ها در کنار مادر باشند، ماده از پذیرش نر خودداری خواهد کرد. در هشت هفتگی، توله ها آمادگی همراهی مادر را در خارج از لانه شان، دارند. بعد از دو تا دو سال و نیم ، سرانجام توله ها مادر خود را ترک می کنند.
طول عمر: در وحش بین 8 تا 10 سال عمر می کنند هر چند ممکن است به 20 سالگی هم برسند. در اسارت گاهی بالغ بر 26 سال هم عمر کرده اند.
به طور کلی ببر سیبری بزرگ ترین جسه را در بین ببرها دارد و بعد از آن رتبه دوم به ببر بنگال اختصاص دارد . ببر سبیری تا 400 کیلوگرم هم وزن پیدا می کند که چنین وزنی بیشتری در ماده مشاهده شده است .
ببر بنگال نیز وزنی در حدود 250 کیلوگرم تا نهایتا 300 کیلوگرم پیدا می کند .
البته ببر مازندرانی نیز جسه بزرگی داشته ولی با توجه به انقراض این موجود و عدم تحقیق و برسی دقیق این موجود و اطلاعات کمی که از آن در دسترس هست نمی توان گفت که این نوع ببر از ببر بنگالی بزرگ تر بوده یا نه و اطلاعات موجود تنها مربوط به تعدادی است که در زمان قاجار شکار شدند ( آخرین بازماندگان ) و این نمونه ها نشان می دهد که ببر مازندرانی از ببر بنگال کوچک تر بوده است.

منبع:raazebaghaa

نوشته شده در تاریخ جمعه 25 شهریور 1390    | توسط: farzad    | طبقه بندی: مطالبی در مورد حیوانات،     |
نظرات()